مدارا کردن اصلی فرا اسلامی
101 بازدید
موضوع: تبلیغ

شكستن كمر كوه قاف چندان نيست

به مور هر كه مداراكند سليمان است (صائب)

مدارا به معناى مهربانى كردن، نرمى نمودن، شفقت و ملايمت نشان دادن، درايت و فهم، از آموزههاى اخلاقى دين اسلام و حتى از دستورات اخلاقى ساير اديان است.

درمناجات ميان خدا و موسى در تورات آمده: اىموسى، مسائل سرّى را در درون وجود خود حفظ كن و در ظاهر با دشمنان من و دشمنانخودت از ميان مردم مدارا كن.سعدی هم می فرماید:

خواهى از دشمن نادان كه گزندت نرسد

رفق پيش آر و مداراو تواضع كن و جود

پيامبر گرامى اسلام درباره ارزش مدارا در برخورد با مردم مى فرمايند:مدارا با مردم نيمى از ايمان و نرم خويى با آنان نيمى از زندگى است.

در حديث ديگرى فرمودند: سه چيز است كه اگر در كسى نباشد كار او كامل نيست: تقوايى كه او را از معصيت خدا بازدارد، حالتى كه به وسيله آن با مردم مدارا كند و بردبارى كه به وسيله آن نادانی نادان را برطرف سازد.

در تاريخ اسلام آمده است وقتى نبىّ مكرّم اسلام، حضرت على (ع) و برخی ديگر از صحابه را به يمن اعزام كرد به آنها توصيه فرمود: «بشرّا و لاتنفّرا ويسّرا و لاتعسّرا» «در دعوت خود به اسلام بشارت دهيد و افراد را فرارى ندهيد. سهل و آسان بگيريد و سخت‏گيرى نكنيد».

مارسل بوازار در مورد اصول همزيستی مسالمت ‏آميز و تفاهم در اسلام می ‏نويسد: «در ديانت يهود، برترى نژادى وجود دارد ودر برادرى مسيحيت، رابطه الهى بر جنبه ‏هاى عملى آن در زندگى اجتماعى غلبه يافته ودر شرايط امروز قابل اجرا نيست. اما در ديانت اسلام اين افراط و تفريط به چشم نمی ‏خورد... اين تفكر كه از قرآن نشأت می ‏يابد، به ديانت اسلام سوداى جهان‏ شمولی می ‏بخشد. اسلام به دنبال ساختن جهانى است كه همه مردم- حتى آنان كه به دين سابق خويش وفادار مانده ‏اند- با تفاهم، همكارى، برادرى و برابرى كامل زندگى كنند».( مارسل،بوازار، اسلام و حقوق بشر، ترجمه محسن مؤيدى، (تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامى،1358)، ص. 106)