نکاتی در مورد گرانفروشی
101 بازدید
تاریخ ارائه : 5/5/2015 4:30:00 PM
موضوع: فقه و اصول

نکاتی در مورد گرانفروشی

از نظر فقهى: سود گرفتن در فروش كالا حد معينى ندارد بنابراين تا وقتى كه به حد اجحاف نرسد و برخلاف مقررات دولت نباشد اشكال ندارد.

گرانفروشى مانند غش كردن در معامله، غبن است و آن فريب دادن فروشنده است در قيمت يعنى جنس را به زيادتر از ارزشى كه دارد به كسى كه از قيمت آن بى خبر است بفروشد.

حضرت صادق (عليه السلام) مى فرمايد: فريب دادن و به زيادتر از قيمتش فروختن به كسى كه بى خبر است، حرام است. و نيز مى فرمايد: فريب دادن مومن در معامله حرام است و در روايت ديگر فرمود:

كسى را كه به تو وثوق دارد فريب مده، زيرا فريب دادنش حلال نيست. (1)

پيامبر اكرم (ص) مى فرمايد: هر مردى كه قوت مردم را بخرد و تا چهل روز آنرا نگاه دارد به انتظار اينكه مسلمانان در گرانى واقع شوند گناهى كرده كه اگر تمام آن قوت را بفروشد و پولش را صدقه بدهد، كفاره آن گناهى كه كرده نمى شود (2)

قرآن كريم در سوره اعراف آيه 97 مى فرمايد:

اگر اهل شهرها و جوامع انسانى ايمان آورده و تقواى الهى پيشه كنند، ما به روى آن بركات زمين و آسمان را مى گشاييم، اما آنها تكذيب كردند به خدا و روز واپسين ايمان نياوردند و تقواى الهى را رعايت نكردند و حكومتهايشان هم رعايت قوانين الهى را نكرده و به غير آنچه خدا حكم كرده حكم كردند.

كسبه و تجارشان هم با كم فروشى و احتكار و گران فروشى و غش و خيانت در معامله به وظيفه خود عمل كردند.

پس ما هم آنها را بواسطه اعمال بدشان گرفتار (تورم و گرانى قيمت اجناس و قحطى) كرديم.

و در سوره نحل آيه 112 آمده است:

«خداوند مثلى زده است و آن وصف شهر و روستايى است كه هم امنيت و آرامش خاطر داشتند و هم روزى فراوان كه از هر طرف بسويشان آورده مى شود ولى به نعمتهاى خدا كفران ورزيد. پس خداوند هم لباس گرسنگى و ترس را در اثر كردار زشت آنها، به آنان پوشاند» كه كفران نعمت شامل اسراف، احتكار، خيانت به اموال واجناس در برابر مردم مى باشد.

در سوره سبأ آيه 15 الى 17 آمده است:

«براى مردم جهان در محل سكونت مردم سبأ آيه و نشانه اى است و آن اين كه در سمت راست و چپ آنها باغهايى وجود داشته كه رزق مردم سباء را بطور كامل و با فراوانى تأمين مى كرد. از طرف پروردگار جهان به آنها گفته شد روزى خداى خود را بخوريد و سپاس او را به جاى آريد (گناه و نافرمانى او را نكنيد و حق خدا و محرومان را بدهيد) هم شهر پاكيزه و خوب و آباد و با طراوت و باصفا داريد و هم خداى آمرزنده و بخشاينده.

آنها از شكر نعمت حق اعراض كردند، ما هم سيلابى سخت براى هلاكت آنها فرستاديم و جاى آن باغهاى پرنعمت و آن ميوه هاى رنگارنگ، باغهاى ديگر به ايشان داديم كه ثمره درختانش تلخ و ترش و بدمزه بود و آن درختان شور، گز و اندكى درخت سدر بد اين كيفر ناسپاسى و كفران نعمت آنها بود آيا با خبركفران كنندگان نعمت را مجازات مى كنيم؟

منابع:

1- وسائل الشيعه، ج 12، ص. 364

2- وسائل الشيعه، ج 12، ص 314، باب 27

3- وسائل الشيعه.

4- احتكار و گرانفروشى، آذرى قمى.

5- پاسخ به پرسشهاى مذهبى شما، آيت الله مكارم شيرازى.

6- آيات الاحكام، قربانى لاهيجى. به نقل از اداره پاسخگويى آستان قدس رضوى