پنج نکته به مناسبت اربعین حسینی
127 بازدید
تاریخ ارائه : 12/6/2014 10:16:00 AM
موضوع: امامت و مهدویت

بسم الله الرحمن الرحیم

 پنج نکته به مناسبت اربعین حسینی

دنیا تیره و تار شد و شهر سیاه پوش ؛ می­دانی؛ آخر  آفتاب را به خاک و خون کشیده بودند ... چهل روز، نه ؛ چهل شب از آن واقعه گذشت.

اربعین حسینی بر همگان تسلیت باد.

نکته ­ی اول :

اعداد جمع عدد و عدد اسم و مشتق از «ع د د» است. واژه عدد در لغت غالباً به معنای شماره و رقم و گاه به معنای شمارش تعداد یا به معنای معدود (شمرده و مقدار) است .

نماز و تسبیحات اربعه و نیز تسبیحات حضرت فاطمه (س) هر کدام به اعدادی خاص محدود شده­ اند. در خواندن برخی ادعیه و اذکار نیز عدد و روز خاصی سفارش شده است.

.امام صادق(ع) فرمود: بدانید که اسماءاللّه به منزله گنجند و عدد به منزله ذراع، اگر ذراع را کمتر بگیری به گنج نمی‌رسید و اگر بیشتر بگیری از آن رد می­شوید.

 عدد چهل نیز ، از اعدادی است که  داری  تقدس و راز و رمزهای فراوان است.

خمیرمایه  طینت حضرت آدم ، در چهل روز به اتمام رسید. سهروردی می­ نویسد: خداوند انسان را در چهل روز آفرید و هر روز صفتی به او اعطا کرد که هریک حجابی و مایه تعلق وی به دنیا بود تا اینکه در روز چهلم حجاب ها کامل شد .

 عارفان وسالکان،چله نشینی را از همین آفرینش چهل روزه حضرت آدم اقتباس کردند.

حضرت آدم در مرگ هابیل چهل شب گریه کرد.حضرت آدم در فراق بهشت چهل روز گریست

کمال عقل انسانی در چهل سالگی است.

همه ­ی پيامبران (غیر از حضرت عیسی) در چهل سالگى به مقام رسالت رسيدند.

حضرت موسی(ع) چهل روز در کوه معتکف بود تا الواح  هفتگانه را دریافت کرد.

قوم بنی اسراییل به دلیل کفران نعمت و پرستش گوساله به سرگردانی چهل ساله محکوم شدند.

تأکید بر حفظ چهل حدیث، دعا به چهل نفر در نماز شب، زمین چهل روز در مرگ مومن گریه می­ کند و...، گویای عظمت عدد مذکور است.

حافظ نیز می گوید:     

سحرگه ره ‌روی در سرزمینی

همی‌گفت این معما با قرینی

که ای صوفی شراب آنگه شود صاف

که در شیشه برآرد اربعینی

خاندان رسول الله(ص) نیز در اربعين شهادت امام حسين (ع) ، به كربلا آمدند و امام سجاد (ع) سر مبارك امام حسين (ع) را از شام آورد و در كربلا به بدن امام حسين (ع) ملحق كرد.

 سید مهدى بحرالعلوم  در مورد جایگاه عدد چهل می­­ فرماید :«خود به عیان دیده ام و به بیان دانسته ام كه این مرحله شریفه ، از مراحل عدد را خاصیتى خاص و تاثیرى مخصوص است ، در ظهور استعداد  و تتمیم ملكات ، در طى منازل و قطع مراحل .

به هر حال مثال­ های فراوانی را می توان در اهمیت عدد چهل در آیات و روایات یافت ولی در نهایت همانند بسیاری موارد که برای انسان نامکشوف است سّر عدد چهل نیز برای ما نامشخص است .

مولوی می گوید:

بر لبش قفل است و در دل رازها
لب خموش و دل پر از آوازها

عارفان كه جام حق نوشيده‏اند
رازها دانسته و پوشيده‏اند
هر كه را اسرار حق آموختند
مهر كردند و دهانش دوختند

نکته­ ی دوم:

 كلمه اربعين در لغت به معناى چهلم است و از نظر تاريخى روز بيستم ماه صفر، روز اربعين است . از ديدگاه علماى اماميه خاندان امامت و نبوت  روز بيستم صفر كه مصادف با اولين اربعين شهادت امام حسين (ع) بود، به كربلا آمدند و امام سجاد (ع) سر مبارك امام حسين (ع) را از شام آورد و در كربلا به بدن امام حسين (ع) ملحق كرد و در همان قبر دفن كرد.  و نخستين كسى که  در اربعین مزار امام را زیارت کرد جابربن عبدالله انصارى صحابى رسول خدا (ص) بود.

آيه الله جوادى آملى

گرامى داشت ياد متوفا پس از مرگ او در همه ملل و اديان رسميت دارد و بعضى با گذشت يك ماه و بسيارى نيز پس از چهل روز از متوفاى خود تجليل مى كنند. در ميان مسلمانان، به ويژه شيعيان، پس از شهادت امامان معصوم (ع) در نخستين اربعين آنان مراسم گرامى داشت انجام مى شده است ولى شهادت امام حسين (ع) اين ويژگى را دارد كه روز اربعين حسينى هر ساله تا قيامت ادامه خواهد داشت و به خاطر اهميت اربعين حسينى، زيارت اربعين وارد شده است. شكوفايى عقل در پرتو نهضت حسينى،  ص. 231

ابراهیم آیتی نیز می‌نویسد: «جابر بن عبدالله انصاری نیز فرموده­اند: بیستم ماه صفر، درست چهل روز بعد ازشهادت امام وارد کربلا شد و سنت زیارت اربعین امام به دست او تأسیس گردید.

نکته­ ی سوم:

 در اين اواخر «ميرزاى نورى» آمدن اسيران به كربلا را در اربعين اول بعيد دانست و شاگردانش هم از او پيروى كردند. برداشت آنها این بوده است كه اسيران در كوفه و شام مدت زيادى مانده اند در حالى كه اسيران را در كوفه و شام نمى توانستند به مدت زياد نگه دارند و نيز فكر كرده اند كه مسافت طولانى شام و عراق را نمى توان به اين زودى طى كرد .غافل از این که  اولا اسيران در كوفه و شام كم مانده اند ، ثانيا مسافت شام و عراق را در كمتر از ده روز هم مى توان سيركرد.علاوه براین عربهاى عقيل مسافت بين شام و عراق را در مدت يك هفته طى مى كردند.

 اين مطلب را صاحب «اعيان الشيعه» آورده است و نويسنده كتاب اعيان الشيعه، خودش اهل دمشق است و ايرانى نيست. او بهتر از ميرزاى نورى راه هاى شام به عراق را مى شناسد. ايرانى ها راه هاى صحراى كبير ميان شام و عراق را خوب نمى شناختند.

نکته­ ی چهارم:

چرا فقط براى امام حسين(ع) روز اربعين تعيين شده است؟

1 فداكارى هاى امام حسين (ع) دين را زنده كرد .گراميداشت روز عاشورا و اربعين، در حقيقت زنده نگه داشتن دين اسلام و مبارزه با دشمنان دين است.

2- از پنج تن فقط امام حسین(ع)مانده بود ،شهادت امام به منزله شهادت جمیع پنج تن بود.علاوه بر این مصيبت امام حسين (ع) از همه مصيبت ها بزرگ تر و سخت تر بود.

3 در روز اربعين شهادت امام حسين(ع)  اسيران داغديده به كربلا رسيدند و همه مصائب روز عاشورا در آن روز تجديد شد و آن روز روز سختى براى خاندان پيامبر شد.

4 دشمنان اسلام با به شهادت رساندن امام حسين (ع) قصد نابود كردن دين اسلام را داشتند. دشمنان امام حسين (ع) تلاش كردند تا حادثه كربلا به كلى فراموش شود و حتى گاهى كسانى را كه براى زيارت امام حسين (ع) مى آمدند مى گرفتند، شكنجه مى كردند و مى كشتند و در زمان متوكل عباسى همه قبرهاى كربلا را شخم زدند، مزرعه كردند و مردم را از آمدن براى زيارت قبر امام حسين (ع) منع كردند. شيعيان هم براى مقابله با اينها از هر مناسبتى استفاده مى كردند. يكى از اين مناسبت ها حادثه روز اربعين است.

5 از حضرت امام حسن عسكرى (ع) روايت شده است كه علامت مؤمن پنج چيز است: پنجاه و يك ركعت نماز فريضه و نافله در شبانه روز، زيارت اربعين، انگشتر به دست راست كردن، پيشانى بر خاك نهادن در سجده و بسم الله را بلند گفتن.

نکته­ ی پنجم:

سند زيارت عاشورا:

امام باقر (ع) اين زيارت را به شخصى به نام «علقمه بن محمد حضرمى» آموخت و او نيز به «صالح بن عقبه» و «سيف بن عميره» آن را ياد داد.

ابن قولويه قمى نيز در كتاب «كامل الزيارات» مى‏نويسد: «صالح بن عقبه» و «سيف بن عميره» نقل كرده‏اند كه «علقمه بن محمد حضرمى» خدمت امام باقر (ع) رسيد و از ايشان خواست به وى زيارتى بياموزد كه دو كار بُرد داشته باشد بدين معنا كه: هم بتواند آن را در روز عاشورا هنگام تشرف به حرم امام حسين (ع) بخواند و هم اگر توفيق زيارت قبر امام را نداشت بتواند بوسيله آن، امام را از راه دور و يا از خانه خود زيارت كرده باشد. آن گاه امام زيارت عاشورا را به وى آموخت.