نقش انتظار در تکامل روحى
349 بازدید
تاریخ ارائه : 6/11/2014 12:50:00 PM
موضوع: امامت و مهدویت

بسم الله الرحمن الرحیم

خروج امام لامحالة خارج *** یقوم على اسم الله والبرکات
یمیّز فینا کل حق و باطل *** و یجزى على النعماء والنقمات( )
امامى از آل محمد(صلى الله علیه وآله) به یقین، خروج خواهد کرد. او به تأیید اسم اعظم الهى و برکات نصر آسمانى، به پا مى خیزد. او حق و باطل را از هم جدا مى کند و همه را بر شادخوارى ها، کینه توزى ها کیفر مى دهد.
انتظار در منتظران، امید به آینده ایجاد مى کند( ) و اگر امید به آینده و انتظار از جامعه بشرى رخت بربندد، زندگى دیگر مفهومى نخواهد داشت. حرکت و انتظار در کنار هم بوده و از هم جدا نمى شوند. انتظار، علت حرکت و تحرک بخش است.( )
پیامبر(صلى الله علیه وآله) مى فرمایند:
«اگر امید نبود، مادر فرزند خود را شیر نمى داد و کسى درختى نمى کاشت».( )
نقش انتظار در بعد فکرى
عقیده به ظهور حضرت مهدى(عج) و حکومت جهانى آن حضرت فکر و اندیشه ى آدمى را وسعت مى بخشد تا به دورترین نقاط جهان نگریسته و خیر و رفاه مردم تمام مناطق گیتى را خواسته و عالم را مملکت خدا بداند; و یقین بداند که عاقبت و پیروزى با پرهیزکاران و شایستگان است، قرآن کریم نیز بشارت داده است:
«و لقد کتبنا فى الزبور من بعد الذکر ان الارض یرثها عبادى الصالحون».( )
از طرفى کسى که منتظر حضرت است و عقیده به ظهور آن حضرت دارد شیفته ى پیروى از افراد نمونه و کامل مى شود و دل را به حکومت جهانى او گره مى زند. یارى کردن و ستایش از حکومت هاى جباران را گناه مى داند و انسان را خدامحور به بار مى آرود.
اثرات تربیتى انتظار
۱٫ تحمل و پایدارى
شخص منتظر چون امام عصرش را شناخته است در برابر مشقت ها و مشکلات از کوره بیرون نمى رود امام صادق(علیه السلام) از پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) روایت کرده است که آن حضرت به اصحاب خویش فرمود:
«پس از شما مردمى خواهند آمد، که به یک تن از آنان، اجر پنجاه تن از شما را خواهند داد. اصحاب گفتند: اى پیامبر! ما در جنگهاى بدر واحد و حنین با تو بوده ایم، و درباره ى ما آیاتى از قرآن نازل شده است این چگونه خواهد بود؟ پیامبر(صلى الله علیه وآله) فرمود: شما اگر در شرایطى که آنان قرار مى گیرند، قرار بگیرید، آن تحمل و شکیبایى را که آنان دارند نخواهید داشت».( )
۲٫ آراسته شدن به اخلاق اسلامى
منتظران حضرت، باید با رفتار انسانى، و اخلاق محمدى و صفات علوى، و فضائیل جعفرى، همواره مایه ى زینت و افتخار و آبروى ائمه طاهرین باشند. نه مایه ننگ آنان، باید طورى باشد که ائمه بتوانند به شعیان خود افتخار کنند. و این رعایت در دوران غیبت امام واجب تر است.( )
امام صادق(علیه السلام) مى فرماید:
«… ان لنا دولة یجىء الله بها اذا شاء، ثم قال: من سرّه أن یکون من اصحاب القائم فلینتظر و لیعمل بالورع و محاسن الاخلاق و هو منتظر، فان مات و قائم القائم بعده کان له من الاجر مثل أجر من أدرکه، فجدوا وانتظروا، هنیئاً لکم ایّتها العصابة المرحومة».( )
هر کس خوش دارد در شمار اصحاب قائم(عج) باشد، باید در عصر انتظار، مظهر اخلاق نیک اسلامى باشد. چنین کسى اگر پیش از قیام قائم درگذرد، پاداش او مانند کسانى باشد که قائم را درک کنند و به حضور او برسند. پس (در دیندارى و تخلق به اخلاق اسلامى) بکوشید،بکوشید و در حال انتظار ظهور حق به سر برید. این (کردار پاک و افکار تابناک) بر شما گوارا باد اى گروهى که رحمت خدا شامل حال شماست.
۳٫ تقوا
امام صادق(علیه السلام) فرمودند: حکومت آل محمد(صلى الله علیه وآله) مسلماً تأسیس خواهد شد، پس هر کس علاقه مند است که از اصحاب و یاران قائم ما باشد. باید کاملاً مراقبت کند، تقوا و پرهیزگارى را شیوه خود گرداند، خودش را به اخلاق نیک و انسانیت مزین سازد و بعداً در انتظار فرج قائم آل محمد(صلى الله علیه وآله) باشد. هرکس براى ظهور قائم ما، این چنین آمادگى و انتظار داشت لیکن توفیق نصیبش نگشت و قبل از ظهور آن حضرت، اجلش فرارسیده به اجر و ثواب یاران آن جناب نائل خواهد شد.( )

حق محور
پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) مى فرمایند:
«خوشا به حال منتظرانى که به حضور قائم(عج) برسند آنان که پیش از قیام او نیز پیرو اویند، با دوست او عاشقانه دوستند و موافق و با دشمن او خصمانه دشمنند و مخالف».( )
«مالى الا آل احمد شیعة *** مالى الا مشعب الحقّ مشعب».( )
من پیرو آل محمدم، نه کسى دیگر، و راهسپر راه برحق حقم، نه راهى دیگر.
«انسانیت» و رعایت ارزش انسان، تنها در تعالیم على و آل على جلوه گر است و انسان آگاه از این تعالیم، فدایى این راه است و دشمن هر راه دیگر. دولتى على و آل على، دوستى انسان و انسانیت است، و دشمنى با على و آل على، دشمنى با انسان و انسانیت.( )

منابع :

- علامه امینى، الغدیر، ج ۲، ص ۳۵۴، چاپخانه خورشید، دار الکتب الاسلامیه.
– امام صادق(علیه السلام): کسى که دوست مى دارد از یاران قائم باشد باید آماده باشد و در حال آمادگى به پارسایى و محاسن اخلاق عمل کند. از این حدیث سه نکته استفاده مى شود: ۱ – امید به قیام داشته باشد. ۲ – دوست داشته باشد از یاوران او باشد. ۳ – داراى ورع باشد. محمد بن ابراهیم النعماى، غیبت نعمانى، چاپ مکتبة الصدوق، ص ۲۰۰٫
– آیة الله صافى، انتظار، عامل مقاومت و حرکت، ص ۹۵ – ۱۱۲٫
– نهج الفصاحه، ص ۱۸۹، کلمه ۹۳۶٫
– انبیاء / ۱۰۵٫
– محمد باقر مجلسى، بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۳۱٫
– محمد رضا حکیمى، خورشید مغرب، نشر فرهنگ اسلامى، ۱۳۷۷، چاپ ۲۳، ص ۲۷۳٫
– ابن ابى زینب النعمانى، الغیبة، ناشر انوار الهدى، ص ۲۰۷، ح ۱۶٫
– محمد بن ابراهیم النعمانى، غیبت نعمانى، ص ۲۰۷، ح ۱۶، تحقیق فارس حسون کریم، انوار الهدى. حر عاملى، اثبات الهداة: ۳ / ۵۳۶، ح ۴۸۸، بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۴۰، ح ۵۰٫
– محمد باقر مجلسى، بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۳۰٫
– محمد رضا حکیمى، خورشید مغرب، ص ۲۷۱، به نقل از «ابیات قصیده بائیة هاشمیات» از کمیت بن زید اسدى.
– خورشید مغرب، ص ۲۷۲