سیر یک دارو نیست یک داروخانه است
1445 بازدید
تاریخ ارائه : 2/17/2014 11:28:00 AM
موضوع: سایر

نام سير در دستور طبخ غذاى سومرى ها در 3000 سال قبل از ميلاد نوشته شده است ، بعد از آن بوسيله آشورى ها به عنوان غذا و تهيه چاى به كار مى رفته است . از دم كرده و يا مخلوط كرده آن با اتانل (الكل طبى ) جهت تهيه داروهاى متنوع نام برده شده است . آنها با خوردن سير و يا مخلوط كردن آن با اتانل جهت تقويت سيستم هاى بدن و دفع بيمارى ها بهره جسته اند . ضمنا از نوشيدن چاى سير براى رفع تب هاى عفونى و اسهال استفاده مى كردند . از سير و چاى سير براى مداواى تورم هاى دردناك و پيچيدگى ها و كوفتگى ها به عنوان ضماد بهره مى گرفتند .

مدارك ثبت شده در هندوستان به زبان سانسكريت استفاده از سير را به عنوان دارو از 5000 سال قبل حكايت مى كند كه با زمان ثبت شده در بين النهرين تطابق دارد . در يكى از كهن ترين مدارك موجود به نام مدرك بوور از روى مدارك قديمى ترى در حدود سال 350 بعد از ميلاد تصوير بردارى شده ، آمده است كه سير قادر به معالجه بيمارى هاى لاغرى ، ضعف هاضمه ، كوفتگى ، سرفه ها، زكام ها، ناراحتى هاى پوستى ، هموروئيد، ورم معده ، بزرگ شدن طحال ، هضم نشدن غذا، دردهاى معده ، يبوست ، دفع كرم ها، رماتيسم ، سل ، جذام و صرع مى باشد . در واقع سير يك داروخانه است ، براى همين است كه سير در كتاب هاى پزشكى هر فرهنگى به چشم مى خورد .

بقراط حکیم كه امروزه پدر طب ناميده مى شود و سوگندى كه پزشكان ياد مى كنند به نام او يعنى سوگند بقراطى  است ، در قرن چهارم قبل از ميلاد مى زيسته است ، پايه مستحكمى كه بنا نهاد كه بعدا براى مدت 2000 سال اساس طب اروپا و هم اكنون بناى طب غربى مى باشد . او سير را براى عفونت ها، زخم ها، سرطان ها، جذام و مشكلات گوارشى توصيه كرده است در مورد عوارض جانبى و رعايت احتياط لازم چنين اظهار داشته است : سير موجب تشكيل گاز و حرارت در سينه و سنگينى سر و افزايش ‍ و بدتر كردن درد موجب و همچنين افزايش ادرار مى گردد .

در كتاب مقدس  كه مورد احترام بنى اسرائيل است نيز از سير به عنوان غذاى ساده آنجا افسوس مى خوردند و مى گفتند كه ماهى ، خيار، خربزه ، تره فرنگى ، پياز و سير را كه در مصر از آن لذت مى برديم ، اكنون ديگر در اختيار نداريم .

در مدرك ديگرى از طب مصر باستان نقل شده است كه از سير براى درمان سرماخوردگى و دندان درد و كرم خوردگى عفونى و دندان هاى خالى ( كه از مخلوط سير و عسل براى رفع آلودگى و جلوگيرى از آبسه كردن آنها را پر مى كردند )، استفاده مى شده است . در زمان حيات حضرت مسيح (ع ) براى پيشگيرى از خطر گاز سگ هار و مار گزيدگى سير مصرف مى شده است .

 دكتر هربرت پيرسون انستيتوى ملى سرطان ايالات متحده، نوشته اند :از ابتداى تمدن ، سير به وسيله بشر مورد تمجيد قرار گرفته است ، بقاياى سير در غارهاى مسكونى چند هزار سال پيش يافت شده است و اين مطلب در اولين مدارك پزشكى تمدن هاى عمده مشاهده مى شود .

سير قادر به درمان و پيشگيرى از بسيارى امراض ناشى از عفونت هاى ميكروبى ، ويروسى ، قارچى و انگلى مى باشد .

سير فى نفسه كبد را از آسيبها حفظ مى كند . ضمنا سير اثر عميقى براى ضد سمى كردن آنزيم هاى كبد دارد كه باعث از بين بردن مواد سمى مى شود و آنها را بدون اثر مى نمايد.

به نظر مى رسد سير يكى از معجزه آساترين داروهاى از اين نوع باشد . تصور كنيد كه چگونه يك داروى واحد جهت پيشگيرى از ابتلاى به حمله قلبى ، كاهش ‍ خطر سرطان ، كاهش كلسترول ، پايين آورنده فشار خون ، بهبود در هضم غذا و نيز به عنوان آنتى بيوتيك ، مورد استفاده قرار مى گيرد .

 سير قدرت بدنى را بهبود بخشيده و از بروز اسهال خونى و ديگر بيمارى هاى مسرى رايج زمان پيشگيرى مى نمايد .

سير خام داورى آسم بوده است . از مخلوط سير و چربى غاز قطره گوش مى ساختند كه براى معالجه درد و نيز تميز كردن گوش بهره مى گرفتند. از مخلوط كردن سير و نمك و سركه براى درمان كوفتگى و ماليدن در محل ضربه خوردگى استفاده مى شد .

قبل از شروع پيكار در جنگ ها و پيش از انجام مسابقات ورزشى جهت افزايش قدرت بدنى و كسب پيروزى به جنگجويان و ورزشكاران سير مى دادند و به عنوان دارو در ميدان جنگ آن را له كرده در اتانل مى خيساندند و براى پيشگيرى از عفونت زخمها به رزمندگان مى دادند .

ديوسكرايدز ( dioscorides)مشهورترين گياه شناس يونانى است كه پزشك سپاه روم بوده و سیر را برای موارد ذیل توصيه كرده است  :

1 براى دفع گاز

2 درمان گاز گرفتگى سگ ها و جلوگيرى از هارى

3 درمان سرفه مزمن

4 مخلوط با كندر براى دندان درد

5 تميز كردن رگ ها و جلوگيرى از تصلب شرايين

6 مخلوط سير له شده با زيتون سياه به عنوان مدر

7 مخلوط با نمك و روغن براى تورم پوست

8 مخلوط با عسل براى خال و جذام

ديو سكرايدز هم مانند بقراط در مورد عوارض جانبى سير مى گويد: سير مى تواند از طريق خشكى به معده زيان برساند و موجب عطش شديد شود.

از ابتداى تاريخ چين ، سير در فرهنگ چينى مصرف عمومى داشته و براى اولين بار در قرن پنجم ميلادى در متون چينى جزو اقلام دارويى قرار گرفت و به عنوان پادزهر، ضد كرم ها، ضد انگل ها و داروى اسهال و سرفه ها به مصرف مى رسيد . سير از زمانى جزو اقلام دارويى به حساب آمد كه روستاييان طرز معالجه مار گزيدگى را به اعضاء قصر امپراتورى كه در حال سفر بودند، آموختند .

در زمان بعثت حضرت محمد (ص ) شهرهاى عربى آلوده به بيمارى هاى همه جا گير از جمله طاعون بود و جهت مصونيت كودكان آنها را به فرقه هاى باديه نشين در قبايل مجاور مى فرستادند . پيامبر به پيروان خود دستور دادند كه جهت خاصيت پيشگيرانه سير از آن استفاده كنند.

ابن سينا سير را گرم كننده و خشك كننده توصيف كرده است . روش اصلى مصرف سير پختن آن با غذا بود كه گاهى هم آنرا با شير مى جوشانيدند .

 در طب يونانى از سير براى رفع مشكلات روده اى از قبيل مسموميت هاى غذائى ، ديسانترى و ديگر عفونت ها استفاده مى شد . ضمنا براى درمان آسم ، سرفه هاى شديد يا سياه سرفه  و گوش درد به كار مى رفت .

علاوه بر اين علوم جديد نيز تا حد زيادى به توان بالقوه آن به عنوان آنتى بيوتيك ، آنتى ويرال ، ضد تصلب شرايين ، ضد فشار خون و ضد سرطان پى برده و مصرف آن را در موارد زير جايز دانسته است از جمله :

ورم روده ، درد روده ، بيمارى هاى وريدى ، آسم ، گازگرفتگى سگ ، مار و عقرب گزيدگى ، تاول ها، برونشيت ، اسهال ، ضعف هاضمه ، ديسانترى ، گوش درد، صرع ،خستگى ، تب (عفونى ) سردرد، سرماخوردگى ، ناراحتى هاى قلبى ،هموروئيد، فشار خون بالا، گرفتگى صدا، سوء هاضمه ، عفونت ها، مشكلات كليه ، جذام، طاعون ، سينه پهلو، سموم ، رماتيسم ، مشكلات پوستى ، ورمطحال ، پيچيدگى و صدمه به تاندن ، كشيدگى عضله ، دندان درد،سل ، تومورها، زخم ها (پوستى )، كم وزنى ، سرفه شديد، كرم ها

جان جرارد (gerard john )

مشهورترين گياهان انگلستان در كتابى به نام تاريخ نباتات در سال 1597 توسط جان جرارد جمع آورى شد . او به طور معمول به متون كلاسيك و داروهاى متداول آن زمان ، توجه داشت و از ذكر اطلاعات مردم عوام خوددارى كرده است . او سير را فوق العاده شفا بخش دانسته و مصرف آنرا براى معالجه در شرايط زير توصيه كرده است :

1 براى مخاط زياد و براى سرفه هاى مزمن همراه مخاط غليظ ( بر خلاف سرفه خشك )

2 براى گرفتگى صدا

3 همراه برگ انجيل و زيره سبز  براى گزش حشرات و نيش زنبور

4 براى مارگزيدگى و ساير مسموميت ها

5 براى دفع گاز (آنرا شكسته و به صورت گاز خارج مى كند ) . 6 تجمع مايع در يك نقطه از بدن در اثر سرماخوردگى

7 جوشانيدن سير با شير براى دفع كرم ها

8 جهت پيشگيرى از سرايت بيمارى هاى مسرى

9 براى شوره و پوسته شدن پوست كودكان

جرارد همانند اكثر نويسندگان قبلى اخطار كرده كه سير را براى افراد خاص ‍ بايد خيلى حرارت داد .

مجموعه اطلاعات ديگرى در تاريخ انگلستان نيم قرن پس از جرارد توسط نيكلاس كال پپر نوشته شد . كال پپر خيلى از موارد استفاده سير را همانند جرارد با افزودن نكاتى بر آنها و توضيحات ديگر در مورد عوارض جانبى سير بيان كرد . علاوه بر موارد ذكر شده توسط جرارد و نكات ديگرى به شرح زير عنوان كرد:

1 قاعدگى زنان را بهبود مى بخشد ( مصرفى كه او ممكن است از ماماهاى زمان خود و يا از طب عرب فرا گرفته باشد ) .

2 - با بيحالى و خستگى مبارزه مى كند .

3 حفاظت در برابر طاعون ( با وجوديكه در آن زمان در انگلستان شايع بود، جرارد از آن نامى نبرده بود ) .

4 مفيد براى جراحات و زخم ها .

5 استفاده خارجى باعث رفع لكه هاى پوستى مى شود .

6 رسانيدن و از بين بردن تاول ها و ورم ها .

7 مؤ ثر در برابر تشنج و انقباضات ماهيچه اى و شكمى .

8 مؤ ثر در معالجه هموروئيد .

 كال پپر در موارد مصرف زياده از حد سير هشدار داده و گفته است : افراد با طبع گرم و خشك از خوردن سير وضع بدترى پيدا مى كنند . او به خصوص در مورد خاصيت خشك كنندگى سير تاءكيد كرده و اظهار داشته كه افراد تشنه كام و مايع طلب نبايستى سير بخورند

دستور العمل هاى زير از كتاب او انتخاب شده است :

1 - جلوگيرى از ابتلاى به سرماخوردگى عمومى : چند حبه سير را كوبيده ، آب آنرا گرفته و با ده برابر آب مخلوط كرده جهت جلوگيرى از سرماخوردگى و آنفولانزا، بينى را شستشو دهيد .

2 شربت سياه سرفه : حدود ده حبه سير پوست كنده را له كرده و يك فنجان آب داغ به آن افزوده و بعد از 5 تا 6 ساعت مقدارى شكر به آن اضافه كرده و از 2/1 تا يك قاشق پر به بچه بدهيد.

3 ديسانترى : خوردن دو حبه سير خام به قطعات كوچك طى 24 ساعت براى 5 تا 6 روز .

4 دمل ها (boils ): مقدارى سير را كوبيده توسط بانداژ روى تاول قرار دهيد .

سادگى اين نوع معالجات نشانگر آسانى مصرف سير به عنوان دارو بوده و امكان عملى بودن اين روش ها را براى معالجه بيمارى هاى عادى فراهم مى كند . دستور العمل هاى بيشترى براى روستاييان چينى در فصول 14 و 15 خواهيم ديد.

خصوصيات سير را بر اساس تجربيات خودش نگاشته است :

1 معدوم كننده ميكروب ها و ويروس ها مى باشد به خصوص در ريه .

2 تمام اعضاى بدن را در مقابل بيمارى عدم تعادل غدد و بسيارى از مشكلات ديگر مقاوم مى كند . او مى گويد از سير به عنوان شياف روده جهت تقويت سلامتى عمومى كودكان جنوب فرانسه استفاده مى شده است .

3 حلال چربى هاى ذخيره شده در شرايين .

4 ضد كرم ها .

5 جلوگيرى از عفونت هاى روده .

6 باعث كاهش درد، زمانى كه با كافور در محل درد ماليده مى شود .

7 تراوش روده را افزايش داده و ديواره معده را تحريك نموده و در نتيجه اشتها و هضم غذا را باعث مى شود .

8 بهبود اعمال طبيعى كبد .

9 روان كردن خون . توجه داشته باشيد كه دكستريت از مطالعات اخير كه سير غلظت خون را كم مى كند بى اطلاع بود، اما اين مطلب را شخصاتجربه كرده بود .

10 با كمك داروهاى ديگر براى درمان و جلوگيرى از يبوست ، چون باكترى هاى مفيد روده را بهبود مى بخشد . دكستريت را عقيده بر اين است كه براى مصارف داخلى سير را بايستى با غذا ميل نمود. او معتقد است كه سير بايستى به صورت خام مصرف شود زيرا كه پختن باعث كاهش خواص آن مى گردد . معده و روده سالم به خوبى مى تواند سير را تحمل كند .

فارماكوپه صورتى از كارآيى هاى سير را به شرح زير ارائه نموده است :

1 ازدياد جريان پوستى و افزايش عرق

2 ازدياد توليد و شفافيت مخاط از طريق سرفه

3 كاهش دردهاى روده و برونش

4 كشتن باكترى ها و ويروس ها

5 تهييج اعمال ايمن سازى سلول هاى سفيد خون

6 تقليل دادن فشار خون

7 دفع كرم ها

درمان ايدز

در آمريكا از درمان هاى متداول چينى و طبيعى درمانى از سير به عنوان پايه و اساس پيشگيرى و درمان عفونت هاى فرصت طلب كه همراه ايدز مى باشد، استفاده مى كنند .

سير مستقيما بر عليه ويروس آنفولانزا عمل كرده و دفاع طبيعى بدن را تحريك مى كند . در يك آزمايش روى حيوانات پژوهشگران به موش ها آب سير خورانيدند سپس ويروس آنفولانزا را به بينى آنها نزديك كردند، كليه آنها در مقابل آنفولانزا محافظت شدند در صورتى كه موش هايى كه سير نخورده بودند به بيمارى مبتلا شدند .

عوارض جانبى

طى قرن ها پزشكان موارد زير را به عنوان عوارض جانبى مطرح كرده اند:

1 گاز

2 احساس حرارت

3 اختلالات گوارشى

4 سنگينى سر

5 ازدياد درد

6 كمى ديد چشم

7 تهوع و سردرد

8 برافروختگى صورت

چند پيشنهاد براى مبارزه با بوى سير:

1 سعى كنيد كه به آن عادت كنيد، اين پيشنهاد اول من است . به همسر و اعضاء خانواده سير بخورانيد و از مزاياى سلامتى آن به طور كامل بهره مند شويد .

2 به جاى خوردن سير خام ، آن را پخته و ميل كنيد كه معمولا بوى تند آن كم مى شود .

3 روى آن را بپوشانيد؛ جويدن سبزى جعفرى با سير يك سرپوش سنتى مى باشد، گياه رز، (245) دانه بو داده قهوه ، دانه جعفرى و يا دانه هل نيز كار ساز هستند . ضمنا در صورت تمايل مى توانيد از قرض ضد بوى مزمزه با طعم دارچين و نعنا استفاده كنيد . (246)

4 آن را در كپسول ريخته و ميل كنيد كه در دهان بويى باقى نمى ماند. كپسول پودر سير بيشتر از كپسول روغنى آن بو دار مى باشد ولى داراى منافع طبى بيشترى مى باشد .

 5 كيوليك سير بخوريد . اين محصول فاقد خيلى از تركيبات گوگردى كه بوى سير از آنها است ، مى باشد . اين ماده بعضى از خواص از جمله ، جريان خون ، خاصيت ضد سرطان ، اثر تقويتى سير را حفظ مى كند ولى خاصيت آنتى بيوتيكى آن از بين مى رود .منبع قدرت شفابخشى سير و ...