ارادت محمّد بن حنفیّه به حسنین(علیهماالسلام)
20 بازدید
تاریخ ارائه : 12/26/2013 9:20:00 AM
موضوع: تاریخ و سیره

او نسبت به امام حسن و امام حسين-عليهما السلام-بسيار متواضع بود و فرزندان على (ع) از حضرت فاطمه را بسيار احترام مى ‏گذارد. روزى به او گفتند على تو را به ميدانهاى خطرناك مى‏ فرستد ولى از فرستادن حسن و حسين خوددارى مى ‏كند، در حالى كه آنها هم برادر تواند او در جواب مى‏ گويد: «حسن و حسين همچون چشمان او هستند و من همچون بازوان او و انسان به‏ وسيله بازوهايش از چشمش دفاع مى ‏كند».

بعضى «محمّد بن حنيفيّه» را متّهم مى ‏كنند كه او بعد از امام حسين (ع) دعوى امامت داشت و يا حتّى دعوى مهدويّت ولى مرحوم «شيخ مفيد» در اين زمينه سخن روشنى دارد، مى‏ گويد: «محمّد حنفيّه» هرگز ادّعاى امامت نكرد و كسى را به سوى خود فرا نخواند (بلكه ديگران چنين نسبتهايى به او داده ‏اند و مدّعى امامت و يا مهدويّت او بوده ‏اند و طايفه «كيسانيّه» جزء چنين مدّعيانى محسوب مى ‏شوند».