خوشحالی عایشه از شهادت امام علی(ع)
31 بازدید
تاریخ ارائه : 12/24/2013 7:47:00 AM
موضوع: ادیان و مذاهب


طبرى در تاريخ «الامم و الملوك» و «ابن سعد» در «طبقات» و «ابن اثير» در «كامل» مى‏ نويسند: هنگامى كه خبر شهادت على عليه السّلام به او رسيد، شادمان گشت و سجده شكر به جاى آورد و از خوشحالى اين شعر را بر زبان جارى كرد:

                      فألقت عصاها و استقرّ بها النّوى            كما قرّ عينا بالإياب المسافر


عصاى خود را افكند و آرامش پيدا كرد-  همانگونه كه انسان از بازگشت مسافر عزيزش شادمان مى ‏شود.

اشاره به اينكه حالا نگرانى‏ هاى من، برطرف شده و آرامش يافتم و از آن بالاتر اين كه از «ابن ملجم» با ابياتى تجليل كرد و چون اين سخن به گوش «زينب» دختر «امّ سلمه» رسيد، به عايشه اعتراض كرد و او متوجّه شد كار زننده‏ اى انجام داده و ظاهرا در مقام عذر خواهى برآمد و گفت: من فراموش كار شده ‏ام، هر وقت فراموش كردم به من تذكّر دهيد (عايشه در آن زمان نزديك به 50 سال داشت. پیام امام ‏شرح‏ تازه‏ وجامع ‏ برنهج ‏البلاغه، ج 3 ، صفحه‏ ى 299-303