حسادت از منظر امام علی(ع)
219 بازدید
تاریخ ارائه : 12/22/2013 10:19:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

امام علی (ع) : حسادت سرچشمه بیماریها است.

امروز نیز از نظر علمى ثابت شده که بیمارى زخم معده و یک سلسله بیماریهاى درونى انسان از ناراحتیهاى روانى و نگرانیها سر چشمه مى‏گیرد که حسادت اساس آنها را تشکیل مى ‏دهد.

یکى از دانشمندان مى‏نویسد: «امکان ندارد انسان حسود زندگى سعادتمندانه ‏اى داشته باشد».

امام (ع) در موارد بسیارى روى این مسئله پافشارى کرده است: از جمله در سخن 225 همین باب خواندیم که فرمود «از غفلت افراد حسود نسبت به تندرستى خویش در شگفتم» و در جاى دیگر فرموده: «الحسد داء عیاء لا یزول الا یهلک الحاسد او بموت المحسود»: حسد بیمارى مهلکى است که زایل نمى‏ شود جز به هلاکت حسود یا به مرگ کسى که در باره‏اش حسد ورزیده شده و نیز فرموده است: «ثمرة الحسد شقاء الدنیا و الاخرة»: «ثمره حسادت شقاوت دنیا و آخرت است».

در مورد دیگرى مى ‏فرماید: سه چیز است که آرامش براى صاحبش همراه ندارد «الحقد و الحسد و سوء الخلق» «کینه، حسادت و بد اخلاقى»

و نیز مى ‏فرماید: «رأس الرذائل الحسد»: حسد ریشه تمام بدیهاست.

در جاى دیگر فرموده: «للّه در الحسد ما اعدله، یقتل الحاسد قبل ان یصل الى المحسود»: «آفرین بر حسد چقدر عادل است پیش از آنکه به شخص مورد حسد برسد، حسود را مى کشد»

و نیز فرموده است: «الحسود کثیر الحسرات متضاعف السیئات»: «حسود داراى حسرت فراوان است و گناهان بسیار»

و نیز فرموده: «اسوء الناس عیشا الحسود»: بدترین مردم از نظر آسایش در زندگى حسود است»

در جاى دیگر فرموده: «لا راحة فى الحسود»: «حسود آسایش ندارد».

و نیز مى‏فرماید: «الحاسد مغتاظ على من لا ذنب له»: «حسود خشمناک است بر کسى که بى‏ گناه است» (مصادر نهج البلاغه ج 4 ص 199)ترجمه ‏گویا و شرح‏ فشرده‏ اى‏ برنهج ‏البلاغه، ج3 ، صفحه‏ ى 533