تهمت با دل مریم(س)چه کرد؟
60 بازدید
تاریخ ارائه : 12/7/2013 9:50:00 AM
موضوع: تفسیر

آیه  23 سوره مبارکه مریم است:

           فاجاءها المخاض الي جذع النخله قالت يا ليتني مت قبل هذا و كنت نسيا منسيا):

درد زايمان او را به سوي تنه درخت خرمايي برد، گفت :اي كاش قبل ازاين مرده بودم و يا (آنقدر حقير بودم ) كه فراموش شده بودم )، چ

را ای کاش مرده بودم؟

1.وضع حملی که نه طبیب و قابله ای و نه دارو و وسائل مورد نیاز، موجب شده این سختی مضاعف شود و در نهایت این گونه آرزو می‌کند.
2.دلیل قوی و محکمی که از سیاق آیـه و آیات قبل و بعد به دست می‌آید؛ ای کاش حضرت مریم (س) برای بیم رسوایی آن جناب بود که می‌ترسید به او تهمت بزنند. حال اگر کمی تأمل کنیم، در می‌یابیم این یالیتنی نه تنها مذموم نیست که منجر به افسوس و حسرت شود، بلکه ممدوح و نیکوست؛ به گونه ای که آنقدر یک انسان می‌تواند تقدس یابد که برای افتراء و تهمتی که مردم می‌خواهند به او بزنند، آرزوی نبودن می‌کند.آبرو و شخصیت انسان مهمتر ازحیات وزندگی مادی اوست.

امام صادق(ع)فرمود حضرت مریم(س) از مردن وفراموش شدن سخن به میان آورد چون در میان قوم خوفرد فرزانه هوشمندی را نمی یافت که او را از تهمت زنا تبرئه کند.

ای وای از تهمت زدن؟!!!

ای وای از اینکه همه تهمت زننده را تایید کنند؟!!

حضرت مریم (س) پاک بود ودر ره امتحان بدون آن که ازدواج کند عیسایی شد ولی  وای بر کسی که آبروی صد ساله خانواده را از بین می برد.یا برای آبرویش ارزشی قائل نیست .