مفهومی که شکل مرده ­ای به خود گرفته است؟
35 بازدید
تاریخ ارائه : 11/2/2013 11:16:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

يكى از موضوعات زنده در تعليمات اسلامى «زهد» است. ولى مى ‏توانيم بگوييم امروز اين مفهوم يك شكل مرده‏اى پيدا كرده، يعنى دچار انحراف و تحريف شده است.زهد يعنى انسان به يك زندگى ساده قناعت كند؛ در خوراك، در لباس، در مسكن و در تمام شئون زندگى ساده باشد و به كم قناعت كند، اما بر اساس يك حكمت و فلسفه خاص، نه بر اساس اينكه كار دنيا از كار آخرت جداست و نه بر اساس اينكه ميان لذت دنيا و لذت آخرت تضاد و تعارض است، بلكه براى ضرورت هايى كه يا عموماً و يا در مواقع و ظروف خاصى پيش مى ‏آيد كه عرض كردم يكى از آنها ايثار است؛ يعنى انسان در شرايطى كه افراد ديگر هم احتياج دارند و فقيرند، به خاطر اينكه بتواند به آنها خير و كمك برساند، خودش براى خودش محروميت ايجاد مى ‏كند. اين يك كار فلسفه ‏دار و يكى از شكوهمندترين خصائل انسانى است كه انسان خودش را فداى ديگران بكند، لذت و آسايش خودش را فداى لذت و آسايش ديگران بكند. اين آن چيزى است كه قرآن كريم در سوره مباركه‏ هَلْ اتى‏ با زبان بسيار رسايى آن را ستايش كرده است. در ارتباط با آن داستان معروف است كه على عليه السلام و خاندان پاكش غذاى‏ خودشان را يك شب به يك فقير، يك شب به يك يتيم و شب ديگر به يك اسير ايثار كردند. آنچنان عظمت و اهميت داشت كه سوره‏اى در اين باره نازل شد: وَ يُطْعِمونَ الطَّعامَ عَلى‏ حُبِّهِ مِسْكيناً وَ يَتيماً وَ اسيراً. انَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُريدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكوراً. يعنى غذاى خودشان را در حالى كه به آن احتياج داشتند، وقتى نيازمند ديگرى را ديدند، فقير، يتيم و اسيرى را ديدند، از خودشان گرفتند و به ديگرى دادند، براى چه؟ فقط براى رضاى خدا.

مجموعه ‏آثاراستادشهيدمطهرى، ج‏25، ص474-475