نکته ضعف هایی که معا ویه را سرافکنده کرده بود
44 بازدید
تاریخ ارائه : 1/1/2013 4:19:00 PM
موضوع: تاریخ و سیره
معاویه در زندگی خویش، ویژگی هایی داشت که وی را نزد مومنان سرافکنده می ساخت. بخشی از این ویژگی ها عبارتند از:

 الف) مادر معاو یه زنی فاسد بود. اما حسن علیه‌السلام به معاویه گفت: خود بستری را که از آن زاده شدی، می شناسی. افزون بر این، رفتار هند با حمزه و به دندان کشیدن جگر وی سبب شرمندگی معاویه و یزید بود و آن ها پیوسته با عنوان فرزندان هند جگر خوار سرزنش می شدند.
هند به ظاهر همسر ابوسفیان و مادر معاویه و عتبه و یزید بود اما از صاحبان پرچم بود که مردها به او مراجعه مى‏کردند، و میل زیادى به غلامان سیاه داشت، ولى هرگاه بچه سیاهى مى‏زایید او را مى‏کشت.

در مسیر حرکت کفار قریش به طرف احد براى جنگ با پیامبر صلى الله علیه و آله، هند قصد داشت قبر مادر آن حضرت جناب آمنه بنت وهب‏ علیها السلام را نبش کند و جسارت کند، چه اینکه پدر و مادر و عموى هند در بدر کشته شده بودند. ولى کفار قریش مانع شدند و گفتند: «این رسم مى‏شود و مردگان ما را هم این چنین مى‏کنند». هند گفت: باید محمد یا على یا حمزه را بکشم! این بود که وحشى را بر این کار گماشت و وعده‏هایى به او داد. وحشى گفت: «قادر به کشتن پیامبر و على نیستم ولى براى حمزه کمین مى‏کنم»، با این مقدمه بود که آن بزرگوار را حسب دستور هند ملعونه به شهادت رساند.
 
به دستور هند وحشى سینه مبارک حضرت حمزه ‏علیه السلام را شکافت، و جگر آن بزرگوار را خارج کرد و مانند سگ به دندان گرفت، ولى جگر مانند سنگ نقره‏اى رنگ شد و دندانش کارگر نشد، و آن را روى زمین انداخت و از آن روز ملقب به «آکلة الاکباد» شد. بعد خودش با خنجر گوش، بینى و ... حضرت حمزه را برید و به گردن آویخت. با این جنایت، دل مبارک پیامبر صلى الله علیه و آله را آزرد و آن حضرت و امیرالمؤمنین‏ علیهما السلام و فاطمه زهرا علیها السلام و صفیه عمه پیامبر صلى الله علیه و آله و خواهر حمزه و دیگران گریستند. با این همه جنایت، پیامبر صلى الله علیه و آله اسلام هند و همسرش را - که با اکراه مسلمان شده بودند - پذیرفت.
 
ابن ابى‏الحدید مى‏گوید: هند با عده‏اى از زنهاى قریش خدمت پیامبر صلى الله علیه و آله آمدند در حالى که نقاب زده بود و خود را پوشانده بود به خاطر کارهایى که بر ضد پیامبر صلى الله علیه و آله انجام داده بود، مخصوصاً شهادت جناب حمزه ‏علیه السلام و مى‏ترسید که آن حضرت او را مؤاخذه فرماید.
حضرت عهد و پیمان از آنها گرفت که به خداوند متعال شرک نورزند و مطالبى دیگر را نیز شرط فرمود و آنها قبول کردند. هند کلامى گفت که معلوم شد همسر ابوسفیان است. حضرت فرمودند: آیا تو هندى؟ گفت: بله و به ظاهر شهادتین را بر زبانش جارى نمود و تقاضاى بخشش نمود. پیامبر صلى الله علیه و آله فرمودند: دیگر نباید زنا کنى. هند گفت: مگر زن حره زنا مى‏کند؟! پیامبر صلى الله علیه و آله فرمودند: و نباید بچه‏ها را بکشى! هند گفت: به جان خودم سوگند من بچه‏ها را بزرگ کردم و شما آنها را در بدر کشتید.؟
یکی از زنانی که در جنگ احد حضور داشت هند بود. هند در جریان جنگ احد، جنایات زیادی مرتکب شد از جمله  جنایاتى که هند دختر عتبه (همسر ابو سفیان) در جنگ احد مرتکب شد و سایر زنان قریش نیز از او پیروى کردند این بود که بالاى کشته حمزة بن عبد المطلب آمد و با چاقو گوش و بینى او را برید و سپس شکم حمزه را درید و جگرش را بیرون آورد و خواست تا تکه‏اى از آن را بخورد ولى چون در دهان گذاشت نتوانست فرو دهد و از دهان بیرون انداخت، آن گاه به همراهى سایر زنان قریش به سراغ سایر کشته‏هاى مسلمانان آمدند و همه را مثله کرده، گوش و بینى آنان را بریدند، و حتى هند از گوش و بینى‏هاى بریده آنان دستبند و گلوبند و خلخال براى خود ساخت و هر چه جواهرات داشت همه را به وحشى قاتل حمزة بخشید و سپس به بالاى سنگى رفت و اشعارى درباره کشته شدن حمزه و سپاسگزارى از وحشى سرود که زنى از مسلمانان که او نیز نامش هند بود با اشعاری به او پاسخ داد و عمر بن خطاب نیز حسان بن ثابت را تحریک کرد تا اشعارى در مذمت هند بگوید.ابن هشام زندگانى محمد(ص) پیامبر اسلام، ترجمه، رسولى، سید هاشم، ج‏۲، ص ۱۱۵، انتشارات کتابچى، تهران، چاپ پنجم، ۱۳۷۵ش.

 ب) پدر معاویه سالیان دراز با پیامبر اسلام دشمنی کرد. کفر و اسلام ظاهری وی، به ویژه در صفین از مواردی است که مایه شرمساری معاویه شد. بارها به او گوشزد می شد که تو و پدرت از طلقاء هستید.

ج) برادر، دایی و پدر بزرگ و معاویه در جنگ بدر با مسلمانان نبرد کردند و کشته شدند. امیر مومنان علی علیه‌السلام این واقعیت را به وی گوشتزد می کند و می فرماید: آن شمشیر هنوز با من است و اکنون در برابر تو. هنگامی که انصار در سفر مدینه پیاده به دیدارش رفتند، از آن ها پرسید: بر سر شترهای آبکشتان چه آمد؟ گفتند: در جنگ های صدر اسلام، در راه مبارزه با تو و پدرت تلف شدند. از دیگر ویژگی های شرم آور معاویه، نام وی بود که بررسی آن گذشت. شهادت صحابی بزرگوار حجر بن عدی نیز مایه سرزنش معاویه به شمار می آید. حکومت شاهانه در شام، مخالفت با احکامی مانند: حرمت شراب، ربا و جامه ابریشمین، ترویج دشنام به امیر مومنان و سرانجام سپردن ولایت عهدی به یزید از دیگر مواردی است که مایه سرافکندگی معاویه شده است.
معاویه را به چهار کس نسبت مى‏دهند: مسافر بن ابى‏عمرو، عمارة بن ولید بن مغیرة، عباس و صباح که این ملعون مغنى عمارة بن ولید و جوانى خوش سیما بود و کارگرى ابوسفیان مى‏نمود. هند با او الفتى خاص داشت، و لذا علماى انساب عتبة بن ابى‏سفیان را هم از صباح مى‏دانند (تتمة المنتهى: ص 47 - 46 .)
هنگامى که هند به معاویه بارور شد مایل نبود او را در خانه بزاید. لذا کنار کوه اجیاد آمد و آنجا وضع حمل کرد و به این دلیل است که حسان مى‏گوید:
لمن الصبى بجانب البطحاء
فى التراب ملقى غیر ذى مهد
 
فرزندى که در کنار بیابان مکه بدون گهواره روى زمین رها شده از آن کیست؟!!
تتمة المنتهى: ص 47.