یادی از اخلاص
36 بازدید
تاریخ ارائه : 10/28/2012 12:38:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

یادی از اخلاص

كمياب ترين گوهرها ((اخلاص )) در عمل است . يعنى كارى را فقط براى خدا خالص ساختن وچيزى را شريك او نساختن .بسيارى اوقات رعايت مصالح شخصى يا جلب منافع يا جلب توجّه ديگران يا انگيزه هاى دنيايى ، خط دهنده اعمالِ ماست . اگر بتوانيم نيّت خود را خالص كنيم ، رستگاريم و همين عمل براى ما مى ماند.

امام على عليه السلام فرموده است : ((اَخْلِصْ لِلّهِ عَمَلَكَ وَ عِلْمَكَ و بُغْضَكَ وَ اَخْذَكَ وَ تَرْكَكَ وَ كَلامَكَ وَ صُمْتَكَ)) عمل و علم و دشمنى و گرفتن و نگرفتن و سخن و سكوت خويش را تنها ((براى خدا)) خالص گردان .در عبادت و نماز، بايد قصد قربت كرد. حتّى اگر گوشه اى از آن براى غير خدا باشد عمل باطل است و نزد خداوند، نامقبول . حتى اگر نماز را براى خدا بخوانيم ولى انتخاب مكان و زمان و نحوه خواندن و ... براى غير خدا باشد، باطل است . در عبادت خدا نبايد ديگرى را شريك ساخت . قرآن مى فرمايد: ((وَلاَ يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ اءَحَدَا)) احدى را شريك عبادت خدا قرار ندهيد.حتى اگر رزمنده اى در جبهه ، براى غنايم ، يا خودنمايى و اظهار شهامت و ... بجنگد، ارزش ندارد. ورود شرك و ريا به عمل انسان ، طبق حديث ، از حركت مورچه در شبى تاريك ، روى سنگ سياه و سفت ، بى نمودتر و مخفى تر است ! ... به فرموده امام على عليه السلام : الاِخْلاصُ اَعلَى الايمانِ)) اخلاص ، بلندترين قلّه ايمان است . عمل بدون اخلاص ، آفت خيز است و نابود شدنى . نيّت استوار و خالص ، باعث مى شود انسان هرگز سست و خسته نشود و به عجز و به بن بست نرسد.

شيخ عباس قمى  وعمل به احتياط

محدّث بزرگ آية ا... حاج شيخ عباس قمى (1293 - 1359 ه‍ .ق ) (صاحب كتاب شريف مفاتيح الجنان ) را به مشهد دعوت كرده بودند. شيخ در آنجا منبر مى رفت و هر روز در مسجد گوهر شاد نماز جماعت مى گذارد، جمعيت بسيار از مردم مشهد و زائران در جماعت او شركت مى نمودند، شبى نماز مغرب را خواند، پس از نماز مغرب ، نماز عشاء را به جماعت نخواند و حركت كرد.از علت اين كار سؤ ال كردند، فرمود: وقتى كه نماز مغرب مى خواندم ، صداى مكبّر را از راه دور شنيدم كه تكبير مى گفت ، احساس كردم جمعيت خيلى زياد است ، اندكى غرور به دلم راه يافت ، بعد ديدم نماز عشاء را با اين حالت بخوانم درست نيست ، از اين رو ترجيح دادم كه نماز جماعت را ترك كنم . نماز خوبان

ره عقل جز پيچ در پيچ نيست

بر عارفان جز خدا هيچ نيست

((سعدى ))

سى سال در صف اول نماز جماعت

ميرزا جود آقا ملكى تبريزى ؛ (1343 ه‍ .ق ) در مورد يكى از عالمان بزرگ مى نويسد: از يكى از عالمان بزرگ نقل شده است كه : او سى سال در صف اول نماز جماعت اقتدا مى كرد، پس از سى سال روزى به عللى نتوانست خود را به صف اول برساند، از اين رو در صف دوم ايستاد، و از اين كه مردم او را در صف دوم ديدند گويا در خود خجالتى احساس كرد. در اين حال متوجه شد كه در اين مدّت طولانى كه در پيشاپيش مردم و در رديف اول نماز جماعت مى ايستاد از روى ريا بوده است و بر اين اساس تمام آن سى سال نماز را قضا كرد.در ادامه مى نويسد: برادرم ! بنگر به اين عالم مجاهد، و در مقام و منزلش ‍ دقت نماى كه چگونه در اين زمان دراز نماز جماعتش ، آنهم در صف اول فوت نگرديده و با اين وصف متصدى امامت جماعت نشد. و بنگر به احتياط او، كه چگونه به خاطر يك شبهه ، اين همه نماز را قضا كرد و از اينجا عظمت امر اخلاص و اهميتى را كه علماى سلف براى آن قائل بوده اند، درياب ! [1]

آه:  مردى وارد مسجد شد و ديد تكبير مى گويند. - پرسيد: نماز چندم است ؟ يكى جواب داد تمام شد.

- گفت : آه .

مردى از جمع برخواست و گفت حاضرم تمامى نمازهايم را با آن آه تو عوض كنم .

آن يكى از جمع گفت اين آه را

تو به من ده و آن نماز من تو را

گفت دادم آه و پذيرفتم نماز

او سِتُد آن آه را با صد نياز

شب به خواب اندر بگفتش هاتفى

كه خريدى آب حيوان و شفى [2]



[1] كشف المحّجه ، سيد بن طاووس ، مترجم اسدالله مبشرى ، ناشر دفتر نشر فرهنگ اسلامى ، چاپ دوم ، سال نشر 1374.

[2] مثنوى و معنوى ، ص 502.